Timurtaş Uçar Hoca 1944 - 20 Ocak 2000

Mahmut  Toptaş
Mahmut Toptaş

Adını duyardık ama konuşmalarını dinleyemezdik. Haber verenler, “Korkusuz” diyorlardı.

01 Ocak 1981 yılında İstanbul’a geldiğim hafta daha önceden tanıyanlarla beraber hafta sonu sohbetlere başladık.

Hafta içinde akşamları bir cami veya bir salonda yine dini sohbetlere başlayınca Timurtaş hocayı tanıyanlarla da tanışmaya başladık.

Onlardan biri anlatıyor; “Biz üç kardeş, memlekette iken geçimimizi düğünlerde saz çalarak ve milleti oynatarak kazanıyorduk. Birimiz bağlama, birimiz cümbüş, birimiz darbuka çalardık.

Millet fakir olduğundan verdikleri para bizi tatmin etmiyordu ve İstanbul’a taşındık.

İşlerimiz iyi gitti, Cuma namazlarımızı geçirmezdik. İstanbul’a gelince farklı sesler duymaya başladık.

Müzisyenlik hareketli bir iş, İstanbul’daki işimiz de hareketli. Onun için Cuma günü hareketli vaazlar bizi tatmin ediyordu.

Bir gün Timurtaş hocayı dinledik, tanıştık ve beş vakit namazımıza başladık.

İstanbul’daki bütün hareketli toplantıları, tepkileri, boykotları ibadet kastıyla desteklemeye devam ettik” dediler.

Ben, hoca efendiyle tanıştım, birbirimizi sevdik, vaazlarına yasak konulduğu günlerde Cuma namazını kılmak için benim Cuma vaazı verdiğim camiye gelirdi.

Ben de O’na, “Buyurun, vaazı siz yapın” teklifime, “Seni de benim gibi yaparlar” diye cevap verirdi.

O günlerde ve tüm zamanlarda Diyanet’te görev yapanların hepsini Allah afvetsin.

Ammaaa en başta yetki sahibi olanları daha çok afvetsin.

Hoca efendiye Allah celle celalüh, afvıyla rahmetiyle muamele eylesin.

Şimdi hoca efendinin imam-hatip öğrencisi iken aylık İslam mecmuasında yayınlanan şiirini sunuyorum:

İSLAM VE O…
İnim inim inlerdi bir zamanlar

Semadan sağnak sağnak yağardı baran-ı şer

Lal olmuş susmuş idi Hakk’ın hukukun sesi

Adeta kesilmişti HAKİKAT’ın nefesi

Mâl-i natıktı insan, ilim irfan susmuştu

Müşriklerle münkirler bol bol küfür kusmuştu

Edep hayâ gitmişti namus şeref kaçmıştı

Cevr ü cefa yapanlar etrafa kin saçmıştı

Mürşit gözleyenler Allaha el açmıştı

Uçurumlaşmıştı her yer kaybolmuştu doğru yol

Artık fark edilmez hale gelmişti sağ sol

Sırrı hilkat Muhammet (S.A.V.) işte böyle bir anda

Islah-ı âlem için doğdu Arabistan’da

Nura kavuşmuştu cihan sen doğunca ey Nebi!

Anarız seni her an ey hilkatin sebebi

Sensin çünkü âlemin hem mürşidi hem şahı

Eğer olmasaydın sen bulamazdık penahı

Verd-i ahmer kokuyu sensiz nerden alırdı

Gülmeseydin cihana ahlak nerde kalırdı

İzin ver ben fakire hakine yüz süreyim

Leb-i mahcubumla ben “ÂŞIKINIM” diyeyim

Ellerim titreyerek tutmuş iken şu kalemi

Rahmet ile seyreyle şu perişan halimi

İçin için yanarken şu zavallı varlığım

Mübarek cemalini görmektir tek darlığım

Levlake… Levlake… Lema halaktü’l Eflake

Ediyor seni beyan ŞAH-I MÜLKÜ EMLAK

TİMURTAŞ UÇAR İMAM HATİP OKULU İSTANBUL
Nasıl?

O günlerin imam-hatiplisi ile bu günleri kıyaslayıverin diye yayınladım.

Hocanın şiiri, İSLAM Mecmuası Dini, İlmi, Siyasi Aylık Mecmua YIL 7, SAYI 59, CİLT 5, SAYI 11 AĞUSTOS 1962 Ankara.

Bu derginin içinde İslam mecmuasının Gençler ilavesinin 59’uncu sayısında sayfa 81 de yayınlanmış.

Mecmuanın Sahibi: Kemaleddin Şenocak.

Bu sayıdaki yazarlar:

Hasan Basri Çantay, Semahaddin Cem, Mehmet Oruç, Dr. Talat Koçyiğit, Dr. İsmail Cerrahoğlu, Dr. Lütfi Doğan, Av. Kemaleddin Nomer, Kemladdin Şenocak, Kıbrıs Müftüsü Mehmet Dânâ, Hüsnü Dikeçligil, Tahsin Yaprak.

Ölenlere rahmet, sağ kalanlara sıhhat, afiyet ve imanla vefat dilerim.

- Yenidevir Gazetesi, Mahmut Toptaş tarafından kaleme alındı
https://www.yenidevir.com.tr/makale/6153128/mahmut-toptas/timurtas-ucar-hoca-1944-20-ocak-2000