Papazdan farkımız olsun

Diyanet’te müfettiş iken yedek subay olarak askere gider.

Tayin olduğu ilde ilk işi ev bulmak ve ailesini getirmek olur.

Şehrin merkezinde “kiralık” yazan evin sahibini bulur, istediği ücrete itiraz etmeden, pazarlık yapmadan kabul eder, kapora parasını da öder ve anahtarı alır.

İlk ziyareti il müftüsüne olur.

Müftü selam kelamdan sonra ev durumunu sorar o da evi bulduğunu söyler.

Bu kadar nasıl kolay bulduğunu sorunca adresi söyler.

Müftü, “Sen ne yaptın? O evi tutan olmadığı için ucuza vermiş. Senin kapının karşı dairede oturan bir kadın kendisini o dairede satıyor. Adresini alıp gelenler, sizin kapıyı da çalacaklar” deyince biraz telaşlanır.

Şimdi siz burada durun ve siz olsaydınız ne yapardınız?

Müfettiş, durumu hanımına anlatır ve “Bundan sonra bana yapacağın sevgi ve saygının biraz fazlasını bu kadına yapacaksın ve ben de yapacağım.

Maaşımız yetmeyebilir, babamdan kalan tarlayı satacağım ve sen bu kadının en çok sevdiği yiyecekleri bir şekilde onun ağzından al ve her gün o yemeklerden yap ve güzel bir dekor içinde o kadına her gün yemek götür” der ve yaparlar.

Kadın, iki aya kalmaz, eve müşteri almamaya başlar ve yaptıklarına tevbe eder.

Şehrin müftüsü ile müfettiş aynı okuldan mezun oldular ama aynı olaya bakışları farklı.

Dini yaşamakla dinin felsefesini yapıp kendi aklına göre dünyayı ve tüm insanlığı kaplayacak şekilde geniş olan dini kendi akıl kalıbına göre kalıplayıp insanları o kalıba sığdırmaya çalışması kişinin kendi işini zorlaştırması demektir.

Kızı on dört yaşında iken bir defa zina eden bir babadan bahsetmiştim. Baba, kızını karşısında alır ve “Kızım, Allah hepimizi afvetsin. Benim bazen yalan söylemem, haram yemem gibi sen de bir günah işledin. Sen benim kızımsın. Bundan sonra bu haram hiç konuşulmayacak” dedi ve işini kolaylaştırdı.

O kız, büyüdü, kızın durumunu bilen biriyle evlendi, öyle çocuklar yetiştirdiler ki hem iş dünyasında hem İslami hizmetlerinde hem sosyal hayatta parmakla gösterilir hale geldiler.

Ya o baba evden kovsaydı, öldürseydi, yakalansaydı…

Papaz gibi olmayalım.

Bir şehre ilk defa gelen adam  doğru kiliseye gider, papaza günah çıkartmak istediğini söyler. Papaz günahını sorar. Adam zina suçu işlediğini söyler. Papaz, zina suçunu kiminle işlediğini sorar. Adam söyleyemem der. Papaz şehirdeki fuhuş yapanların teker teker isimlerini sayar. Adam, “Hayır söyleyemeyeceğim” der ve  papazdan aldığı isimleri bulmaya gider.

Kötülüğün adresi verilmez.

Kötülere kötülük yolu göstermeyiz ama birilerinin aleyhinde konuşurken adres vermiş olabiliriz.

Yusuf aleyhisselamın kardeşleri, kıskançlıklarından, Yusuf aleyhisselamı yok etmek istiyorlar. Kendi aralarında öldürüp ıssız bir yere atmak veya sapa bir yerde bir su kuyusuna atıvermek arasında tereddüt ederler.

Rabbimiz bu olayı şöyle haber verir:

“Muhakkak Yusuf ve kardeşlerinde (kıssaların) soranlar için ib¬retler vardır.

Kardeşleri birbirlerine demişlerdi ki: ‘Yusuf ve kardeşi baba¬mıza biz¬den daha sevimlidir. Hâlbuki biz bir topluluğuz. Babamız apaçık bir dalâ¬lettedir.’

‘Yusuf’u öldürün yahut bir yere atın da baba¬nızın yüzü yal¬nız size kalsın (sizi sevsin). Bundan sonra (tevbe eder) salihlerden olursunuz.’

Onlardan bir konuşmacı: ‘Yusuf’u öldürmeyin O’nu kuyunun dibine atın, gelip geçenlerden biri O’nu alır. Eğer yapacaksanız (böyle yapın)’ dedi.

(Hepsi Yakup’un yanına gelerek) ‘Babamız, Sana ne olu¬yor da Yu¬suf’u bize güvenmiyorsun? Oysa biz ona nasihat eden¬leriz’ dedi¬ler.

‘Yarın O’nu bizimle beraber gönder. Yesin, oynasın, elbette biz onu koruruz.’

(Yakup): ‘O’nu götürmeniz beni üzer ve sizin haberiniz yok¬ken O’nu kurdun yemesinden korkarım’ dedi.” (Yusuf süresi ayet 12/7-13).

“Onu kurdun yemesinden korkarım” sözü, kardeşlerinin kafasında dank eder ve babalarının inanacağı yalanı keşfederler ve Yusuf aleyhisselamı kuyuya atarlar ama kan sürdükleri gömleğini getirip, “Kurt yedi” derler.

Amerika bize şunu yapar, Rusya bize bunu yapar, Çin bize onu da bunu da yapar, İsrail ise şunları da yapar gibi daha yapmadıkları şeyleri yazmak, konuşmak, önce bizim en çok korktuklarımızı onlara söylemiş oluruz, sonra onların hatırlarına getiremediklerini de hatırlatmış oluruz.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Mahmut Toptaş - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Yenidevir Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Yenidevir Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Yenidevir Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Yenidevir Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.